Antonio Vivaldi.Four seasons.Winter.

Deze kan er ook nog wel bij.
Om in de stemming te komen.
Om de geuren te ruiken die bij deze tijd van het jaar horen.
De geluiden van de vogels bij de voedertafels.
De kracht van het weer.

Walking In The Air (from: The Snowman)

om

bedankt Natas, dit is echt zo mooie muziek. Ik zet het op mijn blog, voor jullie sneeuwpop

Sand Art - "Emotions" - SandFantasy

Kseniya Simonova - Sand Animation (Україна має талант / Ukraine's Got Ta...

Alan Watts & Chögyam Trungpa - Right Here And Now

Rood

Ik heb het weer gedaan.
Ja, alweer.
Ik kan het gewoon echt niet laten.
Eens in de zoveel tijd gebeurt het.
Dan moet ik het doen.
Nee, een dwangneurose is het nou ook weer niet.
Maar ik heb er blijkbaar wel een heel sterke behoefte aan.
Dan bedenk ik me inneens: Het wordt weer tijd.
En vanaf dat moment kijk ik telkens uit naar...

een drogist.
Of een supermarkt kan ook of een speciaalzaak.
Ze verkopen het allemaal.
Aan verslaafden zoals ik.
Ok, dus zaterdag ben ik naar binnen gelopen bij een drogist in het dorp.
Ja, de tijd gaat vooruit, en zo ook het assortiment van onze drogiste.
Ik ben zo blij dat ze de zaak weer heeft overgenomen en er haar eigen stempel weer op aan het drukken is.
Maar goed, ik ben daar dus naar binnen gewandeld.
En direct de voor mij bekende winkelhoek in gelopen.
Schrik....daar lag het niet meer.
In wanhoop keek ik om me heen.
Gelukkig, het was naar een andere hoek verplaatst.
En daar stond ie weer, het is er toch een behoorlijk poosje weggeweest .Of ik heb het een behoorlijk poosje uit mijn gedachten geweest.

tekening van Piet Brouns


Maar ik zag het
Ik herkende het
En daar was het weer.
Ik kon de andere dingen niet meer zien.
Mijn blik werd vastgezogen als een zuignapje op een badkamermuur.
Weet je, waar je handdoeken en zo aan kan hangen.
Maar dat terzijde.
Mijn blik werd als ware het magnetisch naar dat ding getrokken.
En echt, voor ik het me realiseerde had ik het in mijn handen en was bijna in draf op weg naar de kassa.
Gauw betalen en wegwezen.
Er mocht eens iemand binnen komen die dit ook zou willen kopen, nee daar had ik geen zin in.

                                                    werk van Koeljules     




En vandaag heb ik het dan eindelijk weer eens gedaan.
En het voelt heel lekker.
Net zoals winegums met van die chemische kleur, smaak en geurstoffen.
En het is heel goed uit de verf gekomen.
Precies zoals ik het wilde.
Eindelijk weer eens chemisch rood in mijn haar.
Even de henna opzij gezet.
Ik had behoefte aan bloedrood haar, chemisch rood.
En dat doet henna  niet voor me.
Ach henna komt ook wel weer eens aan de beurt, als ik het grijs echt goed oranje wil laten worden. Maar voor nu even rood.

Buiten spelen

  

Wat was het toch weer heerlijk om vanochtend door mijn raam naar buiten te kijken en te zien hoe schitterend mooi de wereld zich had ingepakt .

als een cadeautje, als een vroege sinterklaas verrassing.

Het is nog niet eens winter en nu al ziet het er buiten wel erg winters uit.

Ik was eigenlijk nog maar net gewend aan de herfst en nog volop daarvan aan het genieten.

En toen, uit het niets, kondigde vrouwe winter zich al weer aan.

Alsof ze al een poosje achter de deur stond te wachten en nu haar geduld op was en ze zich in al haar pracht wilde laten zien.

Het kan echt niet op de laatste tijd.

Het ene mooie plaatje volgt het andere op.

Of kijk ik er anders naar.

Bewuster

Meer en meer bewust van de oneindige schoonheid

van alles om ons heen

van alles dat moeder Aarde ons wil tonen

al die schoonheid

Geniet ervan,want

voor je het weet

is het al weer lente.

Ga dus lekker naar buiten.

Om te spelen, te wandelen, te fietsen.

Gewoon om die alles openende lucht van een vorst ochtend in te ademen.

Die kou aan je neus te voelen

Weet je wat ik ga doen?

Ik ga naar buiten toe.

genieten.

Genieten

Tijd

Vannacht is de klok weer een uur terug gegaan, waarom?
Ik zie echt het nut van die halfjaarlijkse klokverschuiving niet in, echt niet.
De machthebbers over het licht knopje denken dat ze blijkbaar zelfs de macht over de natuurlijke tijd moeten hebben.
Zoiets als:
"Wij bepalen wanneer het licht is en wanneer het donker is,ergo, Wij bepalen wanneer jullie werken en wanneer jullie slapen".

Konden we maar terug naar die oertijd, naar de tijd dat mensen leefden bij het licht ( ja ik zie het,hihihi).
Omdat het nu economisch altijd werkbaar moet zijn, met andere woorden, er moet dat en nacht worden gewerkt.
Ik kan daarom met hart en ziel gaan voor de opheffing van de zomer- en wintertijd.
Ik heb nooit het principe van deze moetwillige verschuiving van tijd gesnapt, of beter..niet willen snappen.
Ok, ik ben een tijd-rebel.
Ik hou van de tijd die ons bioritme regelt, van de zon en de maan, van het licht en het donker aan de hemel, van de regelmaat van de natuur die mijn leven ziet voortgaan.
Heerlijk !

Dus hou maar op met "bij het licht knopje willen staan en willen bepalen wanneer het licht is en donker, laat dat maar over aan de zon en de maan.
die hebben er veel meer ervaring mee dan de mensheid.
Geniet van de dag, als je al het moois in de natuur om je heen kunt bewonderen.
Geniet van de nacht als de heerlijke lome slaap je lichaam hersteld.
Doe net als ik...geniet!

Heerlijke herhaling

Wat is het toch fijn dat er jaargetijden zijn!
Het is toch zeker heerlijk om te genieten van al het moois dat alles om ons heen ons te bieden heeft.
Alleen al dingen om naar te kijken, de kleuren van de natuur, de wolken in de lucht en nog veel meer.

En de daarbij behorende aktiviteiten natuurlijk.
Ok, wat mij het eerste te binnen schiet,qua aktiviteiten, zijn in de tuin rommelen en breien.
Eerst de projecten van vorige winter afmaken en dan het een en ander nieuw fabrieken.
Ik heb er zin in, die lange winteravonden, met een brei of haak werk op de bank.
Ik kijk er naar uit....echt waar!

vakantie

Ik heb vakantie, altijd lekker.
Ik wil niks doen, maar tegelijkertijd heel veel doen.
Het lijkt wel of al mijn creativiteit er plotseling allemaal nu uit wil.
Ik zit dus vrijwel tegelijkertijd te haken, een breiwerk te doen, met pastelkrijt te tekenen, een laag verf op een schilderij te smeren, oh ja, en een blog te schrijven.
stop, ik heb een hele week vakantie...en dus genoeg tijd om de creativiteit rustig naar buiten te laten stromen.
Beter als de stortvloed waar ik nu in zit.
Dus nu even ademhalen...
En dan verder met het schrijven van dit blog.
En een foto plaatsen van het pastelkrijt werkje.
dat heet trouwens: Zaden.

het begint weer

Langzaam aan is het beeld aan het veranderen.
Van fris groen, naar stoffig groen en vervolgens naar diverse tinten van bruin, rood en geel, om aan het einde op de grond te vallen en daar te verworden tot donkerbruine aarde.
Ja, het leven van een blad is eigenlijk best wel een beetje tragisch, aan de andere kant wel een leven van de ene na de andere metamorfose..klinkt wel leuk als je het zo opschrijft.

Ik vind het moment van het vallen van de bladeren toch eigenlijk wel het mooiste, omdat dit vaak gepaard gaat met wind en regen en soms zelfs wel storm.
Ik heb het wel vaker opgeschreven dat ik hou van najaarsstormen, vooral om er vanachter mijn dubbele beglaasde raam naar te kijken. Naar die wolken die langs de hemel stormen als een groep paarden die door het hoge gras van de steppen galopperen.

Ik vind het ook wel lekker om te wandelen in een storm. Dat je schuin voorover leunt tegen de wind in, en geniet van de schuimkoppen op de golven van de rivier, die staalgrijs naar haar delta stroomt.
Dat is een show die ik zeker niet ga missen, dan zit ik voorin de zaal en geniet met volle teugen.
En nu ga ik weer even naar buiten kijken, altijd grappig als het regent en de zon schijnt, kan ik weer zoeken naar een regenboog.
Tot de volgende keer maar weer

hehe

Het is gelukt.
Vrijwel al mijn aardse en niet zo aardse bezittingen zijn nu samen gebracht in mijn huis.
Mijn eigenste huis.
Er liggen nog wat dingen bij mijn dochter, maar dat zijn spullen voor op zolder en voor in de bewaarklerenkast.
Ik wist niet dat ik her en der verspreid, nog zoveel spulletjes had.
Ik dacht dat ik het meeste al had weggedaan in mijn zoveelste poging om mezelf te ontdoen van het materialistische in mijzelf.

                                                    mijn nieuwe werk.

Wat ik inmiddels heb geleerd is dat materialisme niet hoeft te zitten in de tastbare spullen die een mens om zich heen verzamelt.
Dus ben ik gestopt met me , als het ware, schuldig te voelen over de spulletjes om me heen.
Ik voel me er lekker bij en ben momenteel echt gelukkig.
In elk geval, ik ben dus verhuisd en men kan dus weer zo af en toe een schrijfsel van me verwachten.

Leesvoer

Ik heb momenteel even geen tijd, of niet zoveel, om stukjes te schrijven.
Ik ben namelijk aan het verhuizen.
Ik heb een schattig klein huisje gekregen, middenin het dorp.
Daar ben ik dus momenteel druk mee bezig om het helemaal naar mijn zin te maken.
Dus, het duurt even, maar ik denk dat ik volgende maand weer wat ga schrijven.
Een fijne zomer gewenst voor iedereen, geniet ervan.

ju ni of wel

Voor de meteorologen begint de zomer op een juni, 
voor de rest van de mensen op 21 juni.
Waarom is dat nou toch?

Hebben meteorologen een streepje voor bij de weergoden?
Of zouden ze het zelf georganiseerd hebben?
Dat het niet eerlijk is mag een feit worden genoemd.
Ik pleit dus voor een gelijk begin van de zomer voor iedereen!
een prettige , zwoele en rustige zomer gewenst!

Even gal spugen

Ja, sorry hoor, maar ik wil toch echt even mijn gal spugen over het Eurovisie songfestival.
Dat is toch helemaal geen wedstrijd, dat is toch van te voren bepaald.
Een aantal heren in zwarte, nee grijze, pakken ( lees omroepbazen, die meestal voor ons bepalen wat wij leuk moeten vinden op tv) komt een keer per jaar bijeen. Ergens in een luxe hotel of conferentie oord wordt dan de te volgen strategie uitgedacht, en wisselt de nodige valuta van hand tot hand.

Om te beginnen is de competitie al niet eerlijk te noemen. Nee toch, als je als land eerst door een voorronde heen moet, daar kan ik nog bij met mijn gedachte. Maar dat er dan een handvol landen daar niet aan mee hoeven te doen, daar kan ik niet goed bij. En dat heeft niets te maken met de kwaliteit van het liedje te maken, verre van dat eigenlijk. Het heeft alles te maken met hoeveel landen ( lees ook omroepen, al dan niet staats-gesteund) meebetalen voor dit evenement.Dus ook hier hebben een paar rijke landen een voordeel op de rest ( waar heb ik dat toch eerder gehoord).

En dat alleen maar omdat ze hun geld liever uitgeven aan een liedjesfestival en een keer per jaar te horen wat een geweldige artiesten ze toch in dat land hebben ( want die zijn immers in een keer door).Nee, dan is het eigenlijk wel mooi om te zien dat al die nieuwe landen een beetje een wig drijven in de plannetje van die grijze heren. Met hun eigen pact van het stemmen op elkaar hebben ze bijzonder goed gekeken hoe de rest van Europa het al jaren doet. Het gaat dus niet om de kwaliteit van het muzikaal produkt , nee daar heeft het eigenlijk bijna nooit over gegaan. Het gaat over gekonkel van heren in grijze pakken in lange steriele gangen.

Dus Sieneke, meid het heeft zeer beslist niet aan jou gelegen. Ik ben absoluut geen liefhebber van het soort muziek dat je vertolkt, maar dat is een kwestie van smaak ( en maar gelukkig dat iedereen een andere smaak heeft anders werd de wereld wel heel saai).

Nee, het feit dat jij niet door de voorronde bent gekomen, is een vooropgezet plan geweest, of geloof je nou echt dat dat hele tele-voting een soliede stemsysteem was. We doen het toch ook niet bij politieke verkiezingen ( sorry beetje fout voorbeeld haha). Nee, de grijze heren hadden van te voren al besloten dat Duitsland zou gaan winnen.

O ja, sinds wanneer hoort iemand als mevrouw Snijder thuis in een vakjury, directie van de Tros? Jullie weten wat je moet doen, meer geld sjoelen naar de Eurovisie en grijze pakken kopen.

vibes

 Ja, er is er weer een "geboren".
Ook dit keer had ik geen flauw benul wat er uit zou komen.
Ik vond de ondergrond, die ik enkele weken geleden heb gemaakt, al zo vaag.
Maar, naar mijn eigen mening, is het weer een mooie "baby".
een die me laat glimlachen.

Over Kanninefaten, Batavieren, Romeinen en anderen

Ooit, echt heel lang geleden leefden hier in Herwijnen en omgeving al volop mensen.
En als ik het over lang geleden heb , dan heb ik het over de tijd rondom het begin van onze jaartelling.
Wat een , toch wel, bekend feit is is dat in deze contreien redelijk wat Romeinen rondhingen.
Er schijnt zelfs een Romeinse brug over de Waal geweest te zijn. En wel bij de oude veerstoep van het veer naar Zuilichem. Ook is het een redelijk bekend feit dat er ongeveer ter hoogte van Herwijnen een doorwaadbare plek in de rivier was, waar te paard die rivier kon worden overgestoken. Maar ja, waarom een brug bouwen op een plek waar je ook te paard door de rivier heen kunt waden
Dat zal ik nog eens onderzoeken, dat van die doorwaadbare plek.

Een ander feit uit die tijd is dat hier in de buurt Batavieren neerstreken. Men heeft het in dat geval specifiek over het gebied tussen de Maas en de Waal, waar die twee rivieren dicht bij elkaar stromen. Maar goed, ik kijk in dit geval niet op een kilometer of tien en als er dan toch die doorwaadbare plek was...
Ok, je hebt het waarschijnlijk al door, ik zit weer lekker te spitten in de geschiedenis van dit gebied, wat heel leuk is.
Ik heb zelfs ergens gelezen dat er hier Kanninefaten hebben gewoond, maar dat is voor mij een duidelijk geval van twijfel. Oh ja, en zelfs nog wat verdwaalde Eburonen.
Oh, wat is de geschiedenis van dit gebied toch rijk aan leuke twijfeltjes ( voor mij dan).
Ik ga in elk geval verder met zoeken, en dan hoop ik wel dat ik een volgende keer met een wat samenhangender verhaal kan komen over hier, het gebied waar ik leef, woon en werk en elke dag nog geniet van al het moois dat er hier te ontdekken is.
Ja, toch nog even iets. Morgenavond zou het zomaar kunnen gebeuren dat ik naar het Rot ga, een soort van kleine buurtschap hier langs de Waaldijk om te luisteren naar verhalen over dat mooie stukje Nederland. Vroeger was het daar straatarm, leefden gezinnen van 8 personen en meer in piepkleine dijkhuisjes...nu is het er rijk, vooral aan cultuur. Maar dat is iets wat ik eigenlijk van het hele dorp wel kan zeggen.
Deze was dus lekker vaag, ik had beter kunnen gaan schilderen, maar ik wil zo naar de lampionnen optocht gaan kijken, en als ik aan het schilderen ben ga ik door.
Dus maak er verder een leuke dag van en geniet!

En hier is Kiemetje

E

Een klein werkje, dat ik heb gemaakt na het schilderen van een heel heftig werk ( green takeover). Om tot rust te komen moest ik Kiemetje maken

O jee!!!

Er is er weer een op de wereld gezet.
Deze heet green take-over.
Ja er staat wel groen op, maar de kleuren lijken wat blauwer als ze in werkelijkheid zijn.
In elk geval was het weer een hele "bevalling "
Vanochtend was ik een beetje van de wereld eigenlijk.
Het enige dat ik eigenlijk kon doen is het doek pakken met de ondergrond waar ik dacht niets mee te kunnen.
Zelfs de ondergrond is geen eigen keus, dat is al  bepaald door mijn onderbewustzijn.
Ik schilder ook niet bewust.
Ik ben wel wakker of zo en weet wel wat er om me heen gebeurd.
Maar op een of andere manier lijkt het of ik in een zeepbel zit en mijn onderbewustzijn even de dienst uitmaakt.
Ok, het levert wel iets moois op, althans ik ben er tevreden mee, en daarom doe ik mezelf dit eigenlijk wel aan.Vanochtend heb ik ook al een nieuwe ondergrond gemaakt...en wat ik daar mee ga doen, geen flauw benul, althans ...nu nog niet.

Deze wil ik even doorgeven

Als deze kaars wordt verplaatst van de ene naar de andere site
dan zal de vlam van spirituele liefde en genezing doorgaan met
de weg te verlichten voor diegene die zoeken naar hun ware ik.
Breng dit licht naar je eigen homepage zodat hij de weg naar liefde en genezing zal verlichten.
Let op hoe hij van de ene naar de andere site reist en zo onze wereld met hoop zal vullen........

Inspiratie

Gisteren was het er ineens weer, iets wat me al een tijdje in de steek had gelaten, al zeker een jaar of vier.Ik zat wat op twitter met een vriendin te kletsen toen zij aangaf te gaan schilderen omdat ze inspiratie had. Op een of andere manier knapte er op dat moment een soort van zeepbelletje in mijn hoofd en zag ik  voor me wat ik zou gaan maken. Dus toen heb ik de ondergrond opgezet in acrylverf. Vanmiddag volgde de beeltenis. Mijn handen werkten automatisch, en op een of andere manier wist ik precies wat er op het doek moest komen. Die vriendin (Nessa) was op dat moment ook met een doek bezig en we waren zo ongeveer gelijk klaar. Onze doeken vertonen een aantal opmerkelijke overeenkomsten. Ze zijn allebei in droomtijd gemaakt en spelen zich daar ook af. Nessa kwam tot de conclusie dat we onze werken samen hadden gemaakt, en toen ik dat las wist ik dat ze gelijk had. Ik wil je wel bedanken Nessa, je hebt me geholpen mijn inspiratie voor het maken van schilderijen terug te vinden. En dat vond ik heel fijn.

onder de douche

Oh nee, het is weer nodig denk ik.
En ik heb er zo'n hekel aan.
Het schijnt zo te zijn  dat de maatschappij van je verwacht dat je met enige regelmaat onder stromend water gaat staan, of in een kuip met water gaat liggen, om jezelf schoon te maken. Voor een extra effect gebruik je daarbij produkten die schuimen en geuren naar bloemen of zo, en die zeggen de huid te reinigen, maar ook te beschermen.
Ik hou er echt niet van en doe het alleen om enigszins maatschappelijk aanvaard gedrag te vertonen. Wat ik lekker wel eens doe is gewoon met een washandje aan het aanrecht mezelf goed wassen, eigenlijk beter en je gebruikt minder water. Maar er is een manier waarop ik onder het stromende water staan wel lekker vind, heerlijk zelfs.
Stel je zo'n stortbui voor in de zomer, waarbij het water in bakken uit de hemel komt vallen. Ga daar maar eens in staan..echt absoluut de meest geweldige douche die je ooit hebt genomen....Ach, (verzucht) die tijd komt er gelukkig weer aan.

Ik had er vanmiddag inneens zin in.
Dus heb ik het mandje gepakt en mijn handwerkspulletjes.
En ben ik aan het werk gegaan, sokken stoppen en kleding repareren.
Ik doe dat met zekere regelmaat, ook voor de rest van de directe omgeving, familie en goeie vrienden en zo.
Ik hou niet van de weggooi cultuur, dat als er maar een gaatje in je bloes zit hem al weggooien.
Nee, dat gaat er bij mij niet in.
Ik heb er een intense afkeer van dat mensen alles maar zo weggooien.
Wat ik nog erger vind is als ze kapotte kleding weggeven aan allerlei instanties die kleding verzamelen voor het goede doel, kom op zeg dat is wel heel gemakkelijk. Zo ben je mooi af van je kapotte kleren en is je geweten ook gesust dat je een goed doel hebt gesteund.
Dat is hypocriet! Geef dan niets, of kleding die heel is.
Ik repareer tot de kleding zo'n beetje op is, en dan is het versleten en maak ik er lapje van voor andere dingen van te maken.
Het heeft niets met zuinigheid te maken, maar eerder met creativiteit. Goede stoffen zoals linnen en goede kwaliteit katoen gaan lang mee, en het is dus zonde om als de mode voorbij is het maar weg te doen. Vermaak of gebruik in totaal iets anders, stimuleer je creativiteit , je fantasie en je kundigheid.
Drie vliegen in een klap.
Ja, en nu hou ik echt op , ik heb nog wat sokken te stoppen.

groen!

                             schilderij: lente van Karin Boers

Ik kan er gewoon niet over uit. Als ik naar buiten kijk zie ik een paar bomen staan met grote knoppen, die op barsten staan. Ik ben echt blij dat er een paar vroege bloeiers voor mijn neus staan. Ik ben heel hard toe aan een beetje groen.
Nieuw groen wel te verstaan, dat groen van als je langs een rij bomen kijkt er een groenige waas over hangt.
Ja, dat soort van groen. Wat ik ook zo heerlijk vind zijn de vogels, die van het krieken van de dag tot bijna donker hun geluid laten horen, dat vind ik zo leuk.Daar kan ik me nooit over ergeren, dat blijft mooi om naar te luisteren. Gisteren (of was het eergisteren, maakt niet uit) fietste ik langs een Eik die al zijn oude blad nog in de takken had hangen. Je hoorde ze ritselen in de wind.
Ik weet echt niet of dat goed is of niet, of dat een zieke of een gezonde boom betrof, maar ik hoop dat die droge verdorde blaadje snel plaats zullen maken voor frisse groene. Elke zonnige ochtend is weer knisperent en fris. Niet knisperent van de nachtvorst, maar knisperent van jong stevig gras, dat koud en nat van de dauw onder je voeten voelt.Ik wil weer door een weiland rennen, vroeg in de morgen als het net licht is en zingen, net als de vogels.
Ach, nu wordt het weer een beetje bewolkt..maar ja, dat hoort er ook bij...en je wilt me niet werkelijk zien rondrennen in een weiland en daarbij horen zingen, dat doe ik wel als iedereen nog slaapt.